Het weer, het water en het wachten

zondag 31 mei 2026

Soms heb je als lid van de Nolano werkgroep Reizen te maken met tegenslag en onverwachte zaken. Dat gold voor de dagtrip naar de Biesbosch in mei. Het weer sloeg om, de lunch viel in het water en de rondvaartboot kreeg pech. En dat betekende koud weer en veel wachten in de Biesbosch. Maar de organisatoren deden alles om er een mooie dag van te maken en dat is gelukt!

Het mooie weer was net omgeslagen, dus stond de Nolano groep met dikke jassen en paraplu’s te wachten op de TCR bus. Maar richting Drimmelen kwamen er stukken blauw en liep de temperatuur op naar wel 12 °Celsius (!). De piramiden van Egypte verrezen plotseling voor ons te midden van water, vogels en koeien. Het bleken de daken van het museumgebouw. Ruim 10 jaar geleden werd het Museumeiland Biesbosch aangelegd, waar je alles over de geschiedenis van dit gebied te weten komt. Je vindt er routes voor fiets en voeten en je kunt je er met eigen bootje of de fluister-rondvaartboot onderdompelen in het natuurschoon.

In het restaurant werden we ontvangen met koffie, thee en heerlijk gebak. In het museum nam iedereen met veel interesse en plezier kennis van de geschiedenis van de Biesbosch. Wel eens gehoord van een schrankkeet?

Een keet van gevlochten riet en wilgentakken waarin griendwerkers vroeger sliepen en aten. Of van een fint en een elft? Oude trekvissoorten, die vroeger veel voor kwamen in de Biesbosch. We werden heel wat wijzer over het ontstaan door de St. Elisabethsvloed in 1421, de ontwikkeling van de typische beroepen o.a. griendwerkers en rietsnijders, over de flora en de fauna, de rol van de Biesbosch in de Tweede Wereldoorlog en noem maar op. Omdat de organisatoren ons vooraf al hadden laten weten dat de lunch was vervallen, aten we al rondwandelend, binnen of buiten, onze zelf meegebrachte boterhammetjes.

’s Middags stond een boottocht door de Biesbosch op het programma. Dus stond de groep verwachtingsvol te kijken of aan de einder onze rondvaartboot al opdoemde. Het duurde… Helaas, ook fluisterboten gaan stuk.

De kapitein liet weten dat de boot op halve kracht veel later dan verwacht zou binnenvaren. We konden vast in een klaarliggende andere boot plaatsnemen en wachten tot de kapitein zijn slow boat binnen bracht. Stante pede begon hij met een grijns op zijn gezicht enthousiast aan zijn volgende rondje varen, gecombineerd met mooie verhalen over wat er allemaal te zien was.

Geen wonder dat we veel later dan gepand weer op weg gingen naar Zutphen. Met als verrassing – en compensatie voor de gemiste lunch - een ruime traktatie van hartige hapjes, op het nippertje geregeld door onze buschauffeur, die daarvoor de slager in Werkendam had overvallen. Hoe dan ook, guur IJsheiligen weer of niet, veel lof voor de inzet van de werkgroep Reizen en de klantvriendelijke chauffeur Jeroen.

Dien Wildschut