
Departures (oorspronkelijke titel Okuribito, dat is 'degene die uitgeleide doet') heeft het een en ander gemeen met Slumdog Millionaire: een voor een westers publiek exotische locatie en personages, de verhaalopbouw en een humanistische boodschap. Beide films lukt het om zonder een zweem van cynisme een bijzonder verhaal te vertellen.
Masahiro Motoki, een in Japan bekende acteur, speelt de dertiger Daigo, een matige cellist die tot zijn eigen verbazing een baan heeft weten te bemachtigen bij een orkest in Tokio. Maar na zijn eerste concert wordt het orkest plotseling opgeheven en moet Daigo zijn speciaal aangeschafte peperdure cello verkopen. Er zit niets anders op dan met zijn vrouw Mika terug te keren naar hun geboortedorp en daar op zoek te gaan naar een nieuwe broodwinning. Zijn jongensdroom ligt aan duigen, al voelt het ook als een bevrijding dat hij de cello neer kan leggen.
Door een misverstand solliciteert hij op een baan ‘als reisbegeleider’. Het bedrijf blijkt echter een uitvaartonderneming die zich heeft gespecialiseerd in het weer toonbaar maken van overledenen. Dat gaat gepaard met een wasritueel in aanwezigheid van de nabestaanden. Het is vergelijkbaar met de lijkwassing die elders nog steeds heel gebruikelijk is en zelfs voorschrift bij gelovige joden en
moslims. Het met grote toewijding en zorgvuldigheid uitgevoerde ritueel is voor de familieleden een bron van troost; daarbij is het zaak nooit een glimp van het naakte lichaam te tonen. Het ritueel, bedoeld om iemand schoon en fris aan een nieuw leven na de dood te laten beginnen, vindt in Japan alleen in sommige delen van het platteland plaats. Maar het belang van rituelen bij het afscheid van een geliefd persoon is natuurlijk universeel.
Het duurt even voordat Daigo gewend raakt aan zijn nieuwe baan en het belang en de schoonheid tot hem doordringen. Maar uiteindelijk kan hij het nog verrijken met zijn muziek. (De acteur heeft trouwens voor de film cello leren spelen en de kunst van de rituele wassing.) Zijn vrouw reageert vol afschuw als ze achter zijn broodwinning komt. Ze smeekt hem om een ‘normaal’ beroep te kiezen. ‘Maar er is toch niets normaler dan de dood,’ zegt hij.
Departures begint als een komedie, om bijna ongemerkt over te gaan in een melodrama. De regisseur raakt – met uitzondering van een paar kitscherige momenten – precies de juiste snaar in zowel de komische als de dramatische scènes.
De film gaat uiteindelijk over verzoening: met de teleurstelling niet te zijn geworden wat je ooit hoopte te worden, verzoening van een zoon met een vader die hem in de steek liet en verzoening met de dood. Hij toont de dood als deel van het leven. In 2009 onderscheiden met een Oscar voor Beste Buitenlandse Film. Bekijk hier de trailer.
Departures draait donderdag 14 september speciaal voor NOLANO in Cinemajestic, Dreef 8, Zutphen. Het programma:
Vanaf 13.00 uur: ontvangst
13.30 uur: start film (130 min.)
15.45 uur: napraten met koffie/thee
De entreeprijs is voor leden van nolano €5,- en voor niet-leden €9,-. Koffie/thee na afloop is inbegrepen.
Minder mobiel en vervoer nodig? Plaats een oproep op het prikbord of bel op werkdagen tussen 10.00 en 14.00 uur met AutoMaatje op 0575 234 020.